Net voor haar zesde verjaardag in februari begon het; de eerste tandjes gingen los zitten. Sharon vond het geweldig, want de meeste van haar klasgenootjes waren al druk aan het wisselen en zij nog niet. Maar nu begon het voor haar dan eindelijk ook, dus voor haar gevoel hoorde ze er nu ook bij.

De eerste twee tanden gingen vrij snel. Op de verjaardag van Mandy, 17 maart, verloor ze haar tweede ondertand en daarna…. niets meer. Er ging het xe9xe9n en ander los zitten, dat wel, maar ze bleven verder gewoon zitten waar ze zaten. Het eten ging moeilijker met losse tanden en het tandenpoetsen was ook niet prettig, maar ze zaten ook weer niet los genoeg dat ik ze eruit zou kunnen halen voor haar. Afwachten dus maar. Eindelijk, vorig weekend zat een boventand zo los dat hij er spontaan uitviel. Hehe, het werd tijd na bijna 8 maanden! Maar als er xe9xe9n schaap over de dam is… de dag erop verloor ze haar tweede boventand, wat haar een leuk fietsrekje opleverde. Ik krijg dan altijd van die visioenen dat ze de volgende dag op school zeggen: "Zo jongens en meisjes, het is weer tijd voor de jaarlijkse schoolfoto!" Twee tanden in xe9xe9n weekend verliezen is ook best veel, maar voor haar een opluchting. Ondanks het wat gevoelige tandvlees kon ze nu in ieder geval normaler eten en tandenpoetsen dan daarvoor.

Maar haar gebit was blijkbaar nog niet klaar met haar. Gisteren verloor ze een hoektand onder en ook een ander tandje zit al wat los. Wel veel achter elkaar, maar je doet er niets aan. Het zou wat meer geleidelijk aan moeten gaan, maar tsja, dat valt niet te sturen.

Sharon vindt het in ieder geval helemaal geweldig, want ze krijgt me nu toch een aandacht van iedereen! Ze is erg trots op haar "gaten" en uiteraard moet ik dat hier ook even laten zien.

(foto’s volgen)